camzehir

-

 camzehir


bu benim oluşum

bu bir volkan

bu bir yırtınış

senin sayıkladığın gecelerden benimkilere

çok solgun bir kırmızıdan doğan endişemle

bir akış beklentisi,

bir canın olmayışına edilen dua

aylar, aylar süren tesiri sesinin

orada hala bir camzehir gibi yapıştı

içimde kaldı, sarıp beni

tek haneli yaşlarımda

-görmüştük, biz gördük bir rüzgarın estiğini

taze ağacın eğimi bile 

yaraladı ikizliğimizi-

gülmedim, gülmem

ben artık değiştim dedim

-ve bilmeliydin ki ben

doğumumdan belli

tuzlu ve dingin suyuma

diri bir benzeyiştim-





Ece Aslan

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

karaltı

-
karanlığın insanı iyileştiren bir tarafı var. bunu öyle içten bir korkuyla duyumsuyorum ki birden, gözüme değen her desen karaltımın süsü oluyor. sessizlik geliyor önce, gecenin habericisi. insanın kendisiyle tanışma seremonisi. aynalar birdenbire dünyanın avucu oluyor. nereye baksam gözüm oraya ait artık. insan gittikçe birleşiyor dünyayla. gözleri, donuk pınarların akmaya doğan nehirleri. öyle serince uyanıyor uykusundan. elleri, yıllanmış çınarların kuru dallarından. sesleri bastırılmış birer yeryüzü kurdu onlar. hepsi birbirinden habersiz aynı tohumdan büyüme. gözlerinin altı çukur çukur açılmış. kimi buna yaşlanmak demiş, kimi ölmeye yanaşmak. her rengin adını bağırıyor dünya oysa. saçlarının beyazını göklerden indiriyor. tane tane döküyor dünkü yalanlarını. bu insanların damarlarında donan kanların kırmızısı, derilerini yakan bir kızgın ateşten.  Ece Aslan
Read more »

GEÇİŞ

-
     Rachel Cusk bize bir sıralı olaylar dizisi vadetmedi. Benim de bu kitap hakkında hissettiklerim ve düşündüklerim onun tarzıyla     örtüşür durumda. Sayfalarında rastladığım cümlelerden başlayıp bu okumanın aylar öncesinde hafifçe şekillenen dağınık düşüncelerimi şimdi bu kitabın bitişiyle bir araya ancak getirebiliyorum. Geçiş’in bende araladığı iki kapı oldu. Burada kitap üzerine yoğunlaşmak yerine bana düşündürttükleri üzerinden ilerleyeceğim.      Kitabın ilk çeyreğinde başkahraman Faye bize bir kuaför bölümünde özgürlükle ilgili düşüncelerini açıyor. Özgürleşen insanın çoğunlukla özgürleştiği şeyden sonra hemen onun bir başka versiyonunu bulmaya eğildiğini söylüyor. Kuaför bölümünün bana asıl sorgulattığı şeyse özgürlüğün yarattığı eylem alanına karşı tutunduğumuz tavırlar, ve gerçek özgürlüğü ne sıklıkla kazanabildiğimiz. Özgürlüğü zihnimde kademelerle ilerleyen bir süreç olarak şekillendiriyorum. Önce kişi kendini kısıtlayan ve kurtulma...
Read more »

h(üzün)tü

-
hüzün’lere gizli bir hayranlık beslemem üzerine acı ve ağrı arasındaki bağla aynıdır üzüntü ve hüzün arasındaki. üzüntü parlayıp söner, hissettirir varlığını, bir etkisi, görünürlüğü vardır. sahibinin bir yerindedir ve orada olduğu için önemlidir bir anlamda. umursanan bir yapısı vardır, zihni ele geçiren. çözülmesi, çözümlenmesi, çözümü muhakkak aranması ve bulunması gereken bir hastalık yahut hastalıklı bir düşünce gibidir. hüzünse mütemadiyen her yerdedir. koldan gövdeye kök salar gibi derinden hükmünü ilan eder. sözsüz ve sessiz bir hükümdür bu. görünmez, konumlanamaz bir hâli vardır hüznün. biçimlendirilmesi emek ister. biçim verildiğinde kendini dönüştürecek, yeni formlara sokacak, varlığını her zaman farklı bir zihin yapısıyla besleyerek var olacaktır. hüzün bir evlat gibi bağrına sokulandır. bir parçan gibi içinden, özündendir. kalbi yormaz, onun sahibidir artık. üzüntüyse yıpratır bedeni. fiziksel bir yıpranış gibi acılıdır. yaralar açar, kabuk bağlar, kanar ve kurur. hüzün bi...
Read more »